porcupine colors

porcupine colors

ΑρχικήJournal › Το δύσκολο και καλό 2015

Το δύσκολο και καλό 2015

Το 2015 ήταν μια χρονιά δύσκολη. ”Σιγά το νέο”, θα μου πεις και θα έχεις δίκιο. Αλλά ο καθένας τα δικά του λέει, αυτά τον αφορούν πιο πολύ.

Το καλοκαίρι εκείνο

Μετά από μεγάλη προσπάθεια όλα αυτά τα χρόνια κατάφερα ο τρόπος που δουλεύω, και κατ’ επέκταση η ίδια η δουλειά, η μπίζνα που λένε, να μην επηρεάζεται σοβαρά από το τι συμβαίνει στον έξω κόσμο. Να υπάρχουν δηλαδή, όσο αυτό γίνεται, κάποια μαξιλαράκια ασφάλειας.

Αυτό φέτος γύρω στο καλοκαίρι, εκείνες τις ευχάριστες μέρες των capital controls, εξαφανίστηκε όπως χάνεται η όαση που νομίζεις ότι βλέπεις στην έρημο. Αλλά ας μην είμαι πλεονέκτης: με όσα γίνονταν εκείνες τις μέρες το ότι αποφύγαμε τις επισκέψεις στους ψυχολόγους, όσοι τις αποφύγαμε τέλος πάντων, είναι μία νίκη όπως και να’χει.

Όλα αυτά πάντως ήταν μια ωραία ευκαιρία να δεις πόση αληθινή, αγνή ανοησία κυκλοφορεί στα timelines σου στο Facebook και στο Twitter. Όπως ήταν και μια ευκαιρία να αντιληφθείς ότι πολλοί άνθρωποι που συμπαθείς τελικά είναι κατευθυνόμενοι: άγρια προσγείωση.

Αυτό το ωραίο καλοκαίρι θα το θυμόμαστε για πάντα νομίζω. Ήταν η περίοδος που πολύς κόσμος την έκανε για άλλες, λιγότερο εξωτικές περιοχές του χάρτη κι άλλος τόσος κρατάει τις βαλίτσες στο χέρι και τα εισιτήρια έχουν απλώς την ημερομηνία ανοιχτή.

Έχεις βέβαια και το βλάκα στη διαφήμιση να λέει “Μα πού να πάω να φύγω; Έξω θα είμαι ξένος.” Εντάξει, από αυτό δεν κινδυνεύεις φίλε. Άλλο τώρα που ό,τι συμβαίνει μέσα είναι φαιδρό.
Ειδικά αν είσαι ελεύθερος (“ελεύθερος” λέει, χαχαχαχα) επαγγελματίας. Βασικά, αν είσαι αυτό το κατάπτυστο πράγμα είσαι αυτόματα και ένοχος, ένας απατεώνας, που πρέπει να τιμωρείται με κάθε ευκαιρία. Πάντα έτσι είναι όλα αυτά τα χρόνια που ζω το έργο, πάντα λες ότι δεν έχει άλλο, βρήκαν όλα τα κόλπα για να σε ξεζουμίζουν, αλλά ξεχνάς ότι παίζεις στο Pro level: τα παιδιά πάντα θα βρίσκουν κάτι νέο, κάτι πιο παράλογο και ειδεχθές για να μάθεις. Να μάθεις να μη γίνεσαι κάτι χρήσιμο στην κοινωνία π.χ. ένας συνδικαλιστής.

Όμως υπάρχει και η άλλη όψη του νομίσματος: ”Να σκεφτείς πριν μπω στη φυλακή ήμουν ένας τίμιος άνθρωπος” έλεγε ο Andy Dufresne στο The Shawshank Redemption. Αυτό ακριβώς. Πριν γίνεις ελεύθερος επαγγελματίας ήσουν ένας τίμιος άνθρωπος. Μετά πρέπει να προσπαθείς να μείνεις τέτοιος. Πολλές φορές σκέπτομαι πως τελικά το πρόβλημα ποιο είναι: είναι ότι το να μάθεις να κλέβεις σωστά θέλει πολλή προπόνηση κι εγώ δεν έχω χρόνο και αρνούμαι να καταναλώσω ενέργεια γι' αυτό το πράγμα.

Όμως εντάξει, όλα καλά

Παρ’ όλα αυτά το 2015 ήταν επαγγελματικά μια καλή χρονιά. Ήταν μια πολύ καλή χρονιά για να είμαι ακριβής. (Να νιώθω κι άλλο ένοχος; Μπα.)

Και ήταν μια καλή χρονιά για δύο λόγους, όπου ο ένας ανατροφοδοτούσε τον άλλο.

Το μάθημα της χρονιάς

Δεν το λέω επειδή το έλεγε ο Frankie, αλλά επειδή έτσι προέκυψε και προέκυψε πολύ έντονα: Do it your way.

Μπορείς πάντα να κοιτάς πώς το κάνουν οι άλλοι, αλλά μην πλησιάσεις πολύ. Θα καείς. Ο καθένας από εμάς ζει αυτό που ζει στο δικό του οικοσύστημα. Με τις δικές του ευκολίες και τις δικές του δυσκολίες. Οι συνθήκες ποτέ δεν είναι ίδιες.

Μέσα στο 2015 λοιπόν, συνέχισα να εκτιμώ και σπάνια να θαυμάζω τους ανθρώπους του χώρου, αλλά σταμάτησα εντελώς να παρακολουθώ τι λένε για τη δουλειά. Τι πρέπει να κάνεις, τι να αποφεύγεις, ποια κριτήρια να έχεις κ.λπ. Μια πλήρης και ίσως καθυστερημένη απομυθοποίηση. Αλλά είναι καλό πράγμα αυτό, γιατί εστιάζεις στο δικό σου και το φτιάχνεις όσο μπορείς πιο καλά.

Και 2–3 τελευταία πραγματάκια

Μέσα στο 2015 κρατάω και τα εξής άσχετα μεταξύ τους:

Καλή χρονιά με υγεία και γέλια.

To Journal

Επιστροφή στην κεντρική του Journal.

Ενα απο τα Projects μας

Οπτικά Λιόλιος

Οπτικά Λιόλιος

User Experience Design, User Interface Design & Front-End Development για το e-shop Οπτικά Λιόλιος

Σχεδιάζουμε κι αναπτύσσουμε καλύτερα websites & apps.

Σε 18 ώρες: πώς δημιουργήθηκε το νέο porcupinecolors.com Βραβεία ΕΒΓΕ 2016